Tweede editie,
geladen 14 februari 2009
Bronteksten
(geen voorgaande versie in het Nederlands beschikbaar):
The
Curse Upon the Yadu Dynasty
Tekst
1
S'rî
S'uka zei: 'Nadat Heer Krishna omringd door de Yadu's samen met
Râma de uitroeiing van de Daitya's tot stand had gebracht
en zo de last van de aarde verminderde, deed zich zeer spoedig
een conflict voor [tussen de Kaurava's en de
Pândava's].
S'rî
S'ukadeva Gosvâmî said - Lord S'rî
Krishna, accompanied by Balarâma and surrounded by the
Yadu dynasty, executed the killing of many demons. Then,
further to remove the burden of the earth, the Lord arranged
for the great Battle of Kurukshetra, which suddenly erupted
in violence between the Kurus and the Pândavas.
(Vedabase)
Tekst
2
De Allerhoogste
Heer die de aarde verloste van haar last door al de koningen
ter dood te brengen die tezamen kwamen om zich tegenover elkaar
op te stellen, zorgde ervoor dat zij die telkens weer tot
waanzin werden gedreven door het valse gokken, de beledigingen,
het aan de haren [van Draupadî] trekken en de
andere overtredingen van hun vijanden, de onmiddellijke
aanleiding vormden [van de dynastieke strijd, zie ook
Yayâti
en 10.49
& 10.68].
Because
the sons of Pându were enraged by the numerous
offenses of their enemies, such as duplicitous gambling,
verbal insults, the seizing of Draupadî's hair, and
many other cruel transgressions, the Supreme Lord engaged
those Pândavas as the immediate cause to execute His
will. On the pretext of the Battle of Kurukshetra, Lord
Krishna arranged for all the kings who were burdening the
earth to assemble with their armies on opposite sides of the
battlefield, and when the Lord killed them through the
agency of war, the earth was relieved of its burden.
(Vedabase)
Tekst
3
Nadat de Yadu's
onder de bescherming van Zijn armen de legers van de koningen
had weggevaagd die een last voor de aarde vormden, kwam de
Ondoorgrondelijke Heer tot de volgende afweging: 'Men kan wel
zeggen dat de aarde van haar last is verlicht, maar Ik denk dat
die nog niet weggenomen is omdat van de Yadu-dynastie het
onverdraaglijke helaas aanhoudt [zie ook
4.16:
13].
The
Supreme Personality of Godhead used the Yadu dynasty, which
was protected by His own arms, to eliminate the kings who
with their armies had been the burden of this earth. Then
the unfathomable Lord thought to Himself, 'Although some may
say that the earth's burden is now gone, in My opinion it is
not yet gone, because there still remains the Yâdava
dynasty itself, whose strength is unbearable for the earth.'
(Vedabase)
Tekst
4
Zij die in
alles tot Mij hun toevlucht namen raakten nimmer gefrustreerd
met de controle die ze uitoefenden, vanuit een andere hoek valt
er dan ook voor hen geen nederlaag te vrezen. Dus zal Ik
inspireren tot een ruzie binnen de Yadu-dynastie als betrof het
een brand in een bamboebos en zal Ik zo Mijn [doel:
Mijn] verblijfplaats van de vrede bereiken [zie ook
3.3:
14
en 8.8:
37].'
Lord
Krishna thought, 'No outside force could ever bring about
the defeat of this family, the Yadu dynasty, whose members
have always been fully surrendered to Me and are
unrestricted in their opulence. But if I inspire a quarrel
within the dynasty, that quarrel will act just like a fire
created from the friction of bamboo in a grove, and then I
shall achieve My real purpose and return to My eternal
abode.' (Vedabase)
Tekst
5
Met dat
voornemen o Koning, trok de Beheerser, de Almachtige die alles
wat Hij wilde gedaan kreeg, Zijn familie terug met behulp van
een vloek die door de brahmanen over hen werd
uitgesproken.
My
dear King Parîkshit, when the supreme almighty Lord,
whose desire always comes to pass, had thus made up His
mind, He withdrew His own family on the pretext of a curse
spoken by an assembly of brâhmanas. (Vedabase)
Tekst
6-7
Door middels
Zijn eigen gedaante, die de schoonheid vormt van alle werelden,
alle mensen de ogen te openen, door middels Zijn woorden de
geesten te bevrijden van allen die zich hen herinnerden en door
het laten zien van Zijn voeten vrij baan te geven aan de
[toegewijde] handelingen met hen, gaf de Heer, die
aldus Zijn aantrekkingskracht had uitgeoefend en Zijn positie
vestigde, er blijk van dat naar Zijn mening de mensen die in
onwetendheid verkeren, met het over de aarde verspreiden van
Zijn heerlijkheden in de meest uitgelezen verzen, zonder veel
moeite met [het luisteren naar en zingen van] hen hun
doel zouden bereiken [zie ook 7.5:
23-24].'
The
Supreme Personality of Godhead, Krishna, is the reservoir of
all beauty. All beautiful things emanate from Him, and His
personal form is so attractive that it steals the eyes away
from all other objects, which then seem devoid of beauty in
comparison to Him. When Lord Krishna was on the earth, He
attracted the eyes of all people. When Krishna spoke, His
words attracted the minds of all who remembered them. By
seeing the footsteps of Lord Krishna, people became
attracted to Him, and thus they wanted to offer their bodily
activities to the Lord as His followers. In this way Krishna
very easily spread His glories, which are sung throughout
the world by the most sublime and essential Vedic verses.
Lord Krishna considered that simply by hearing and chanting
those glories, conditioned souls born in the future would
cross beyond the darkness of ignorance. Being satisfied with
this arrangement, He left for His desired destination.
(Vedabase)
Tekst
8
De Koning zei:
'Hoe kwam het tot deze vloek van de geleerden tegen de
Vrishni's? Zij, geheel verzonken in Krishna, waren altijd
liefdadig en vol van respect voor de brahmanen en waren de
ouderen van dienst.
King
Parîkshit inquired - How could the brâhmanas
curse the Vrishnis, who were always respectful to the
brâhmanas, charitable, and inclined to serve senior
and exalted personalities and whose minds were always fully
absorbed in thought of Lord Krishna? (Vedabase)
Tekst
9
Wat bracht hen
ertoe zo'n ernstige vloek uit te spreken en hoe luidde hij, o
zuiverste onder de brahmanen? Alstublieft vertel me hoe er deze
tweedracht kon bestaan onder hen die dezelfde ziel [van
Krishna] deelden.'
King
Parîkshit continued inquiring - What was the motive
for this curse? What did it consist of, O purest of the
twice-born? And how could such a disagreement have arisen
among the Yadus, who all shared the same goal of life?
Please tell me all these things. (Vedabase)
Tekst
10
De zoon van
Vyâsa zei: 'Met het meedragen van een lichaam waarin
alles wat mooi was samenviel, met het op aarde volbrengen van
de meest gunstige handelingen en met het geheel voldaan
genieten van Zijn leven toen Hij Zich ophield in Zijn
verblijfplaats [Dvârakâ], wilde Hij, zo
groots bezongen, nu Zijn dynastie vernietigen. Dat was het
enige dat Hem nog te doen stond.
S'ukadeva
Gosvâmî said - The Lord, who bore His body as
the amalgamation of everything beautiful, dutifully executed
the most auspicious activities while on the earth, although
He was, in fact, without any endeavor already satisfied in
all desires. Residing in His abode and enjoying life, the
Lord, whose glorification is in itself magnanimous, now
wanted to annihilate His dynasty, as there still remained
some small part of His duty to be carried out.
(Vedabase)
Tekst
11-12
Nadat ze
zegenrijke rituelen hadden verricht om de vroomheid af te
roepen, logeerden de wijzen Vis'vâmitra, Asita, Kanva,
Durvâsâ, Bhrigu, Angirâ, Kas'yapa,
Vâmadeva, Atri, Vasishthha, samen met Nârada en
anderen, [eens] ten huize van de heer der Yadu's
[Vasudeva]. Daarna begaven ze zich naar Pindâraka
[een pelgrimsoord] en werden daarbij uitgewuifd door
Hem, de Ziel van de Tijd over wie te zingen zo goedgunstig is
voor de hele wereld omdat het de onzuiverheden van Kali-yuga
verdrijft.
The
sages Vis'vâmitra, Asita, Kanva, Durvâsâ,
Bhrigu, Angirâ, Kas'yapa, Vâmadeva, Atri and
Vasishthha, along with Nârada and others, once
performed fruitive rituals that award abundant pious
results, bring great happiness and take away the sins of
Kali-yuga for the whole world by merely being recounted. The
sages duly executed these rituals in the home of the chief
of the Yadus, Vasudeva, the father of Lord Krishna. After
Lord Krishna, who was staying in Vasudeva's house as time
personified, respectfully sent the sages off at the
conclusion of the ceremonies, they went to the holy place
called Pindâraka. (Vedabase)
Tekst
13-15
De jonge
jongens van de Yadu-dynastie [aldaar] benaderden hen in
een spel waarin Sâmba de zoon van Jâmbavatî
[zie ook 10.68]
zich had verkleed in vrouwenkleren. Hun voeten beetgrijpend
vroegen ze, bescheidenheid veinzend, onbeschaamd: 'Deze
zwartogige zwangere vrouw wil graag een zoon krijgen. Maar ze
is te verlegen om het zelf te vragen. Daarom vragen wij u,
wiens blik nimmer beneveld is, of u kunt zeggen of ze een
jongen zal baren of niet?'
To
that holy place, the young boys of the Yadu dynasty had
brought Sâmba, son of Jâmbavatî, dressed
in woman's garb. Playfully approaching the great sages
gathered there, the boys grabbed hold of the sages' feet and
impudently asked them with feigned humility, 'O learned
brâhmanas, this black-eyed pregnant woman has
something to ask you. She is too embarrassed to inquire for
herself. She is just about to give birth and is very
desirous of having a son. Since all of you are great sages
with infallible vision, please tell us whether her child
will be a boy or a girl.' (Vedabase)
Tekst
16
O Koning, de
wijzen die op die manier voor de gek werden gehouden zeiden
kwaad tegen de jongens: 'Ze zal jullie, dwazen, een knots baren
die de dynastie zal vernietigen!'
Thus
ridiculed by deceit, the sages became angry, O King, and
told the boys, 'Fools! She will bear you an iron club that
will destroy your entire dynasty.' (Vedabase)
Tekst
17
Hevig
geschrokken dat te horen, haasten ze zich de buik van
Sâmba vrij te maken waarin ze inderdaad een knots gemaakt
van ijzer aantroffen.
Upon
hearing the curse of the sages, the terrified boys quickly
uncovered the belly of Sâmba, and indeed they observed
that therein was an iron club. (Vedabase)
Tekst
18
'Wat hebben we
gedaan, wat zal de familie wel niet zeggen? Wat een tegenslag!'
Zich aldus overweldigd uitlatend pakten ze de knots en gingen
ze naar huis.
The
young men of the Yadu dynasty said, 'Oh, what have we done?
We are so unfortunate! What will our family members say to
us?' Speaking thus and being very disturbed, they returned
to their homes, taking the club with them. (Vedabase)
Tekst
19
Met de
schoonheid uit hun gezichten verdwenen, brachten ze de knots
naar de koning [Ugrasena] tijdens een vergadering van
alle Yadu's en vertelden ze wat er gebeurd was.
The
Yadu boys, the luster of their faces completely faded,
brought the club into the royal assembly, and in the
presence of all the Yâdavas they told King Ugrasena
what had happened. (Vedabase)
Tekst
20
Toen ze de
knots zagen en hoorden over de onfeilbare vloek van de
geleerden, o Koning, waren de bewoners van Dvârakâ
ontsteld en raakten ze verscheurd door angst.
O
King Parîkshit, when the inhabitants of
Dvârakâ heard of the infallible curse of the
brâhmanas and saw the club, they were astonished and
distraught with fear. (Vedabase)
Tekst
21
Âhuka
[Ugrasena], de Yadu-koning, liet de knots tot gruis
vermalen waarna hij het gruis samen met het ijzer dat van de
knots over was in zee liet werpen.
After
having the club ground to bits, King Âhuka
[Ugrasena] of the Yadus personally threw the pieces,
along with the remaining lump of iron, into the water of the
ocean. (Vedabase)
Tekst
22
Een of andere
vis slokte de klomp op. Het gruis werd door de golven
meegevoerd en spoelde aan om vervolgens aan de kust uit te
groeien tot scherpe roeden [genaamd eraka].
A
certain fish swallowed the iron lump, and the bits of iron,
carried back to the shore by the waves, implanted themselves
there and grew into tall, sharp canes. (Vedabase)
Tekst
23
De vis werd uit
zee samen met anderen door een visser opgevist met een net. Het
stuk ijzer dat in de vis zijn maag bewaard was gebleven werd
door een jager [genaamd Jarâ] op een pijl
bevestigd [als pijlpunt].
The
fish was caught in the ocean along with other fish in a
fishermen's net. The iron lump in the fish's stomach was
taken by the hunter Jarâ, who fixed it as an arrowhead
at the end of his shaft. (Vedabase)
Tekst
24
De Opperheer,
zeer goed in staat alles te doorgronden wat zich had
afgespeeld, wenste het echter niet de zaken terug te draaien en
legde Zich, met het Zich vertonen als de Tijd, neer bij de
vloek van de brahmanen.
Knowing
fully the significance of all these events, the Supreme
Lord, though capable of reversing the brâhmanas'
curse, did not wish to do so. Rather, in His form of time,
He gladly sanctioned the events. (Vedabase)