SRIMAD BHAGAVATAM: CANTO 4

(1) Vidura zei: 'De zoons van Prâcînabarhi waar u voorheen over sprak, o brahmaan, stelden allen met succes de Heer tevreden door het lied van Heer S'iva te zingen [zie 4: 24]; wat bereikten ze daarmee? (2) Wat, o discipel van Brihaspati, was het dat door de Pracetâ's, de Schenker der Genade dierbaar, behalve het bereiken van het Allerhoogste, daardoor bij de voorzienigheid her en der hier tot stand werd gebracht nadat ze de god van de berg Kailâsa hadden ontmoet?'

(3) Maitreya zei: 'De Pracetâ's die bij het meer dat naleefden wat hun vader hen had opgedragen, stelden met het zingen van mantra's met hun verzaking Hij die vanbinnen leeft [de Allerhoogste Heer] tevreden. (4) Na de tienduizend jaren van hun gestrenge verzaking [zie ook 4.24: 14] verscheen toen de Oorspronkelijke Persoon der Eeuwigheid voor hen, ze geruststellend en belonend met Zijn schoonheid.

(5) Zich bevindend op de rug van de vogel waarmee Hij rondreist [Garuda], zag Hij eruit als een wolk rond de top van de berg Meru, alle duisternis in de omtrek verdrijvend, met een geel gewaad aan en met het juweel om Zijn nek. (6) Glanzend van de gouden sieraden straalde Hij met Zijn helm op met Zijn hoofd en Zijn verbijsterend mooie gelaat, Zijn acht wapens en het gevolg van wijzen en halfgoden terwijl Garuda Hem diende door als een supermenselijk wezen [een Kinnara] Zijn Heerlijkheden te bezingen. (7) Met temidden van Zijn acht stoere armen een bloemenslinger, zo mooi bijna als de Godin van het Geluk , richtte de Oorspronkelijke Persoonlijkheid van God zich tot de overgegeven zonen van Prâcînabarhi met een stem diep als de donder, terwijl Zijn genadevolle blik op hen rustte. (8) De Allerhoogste Heer zei: 'Ik ben zeer verheugd over de vriendschap van een ieder van jullie, die zo plichtsgetrouw zijn in dezelfde vriendelijkheid, o Zoons van de Koning; derhalve, tot jullie grote geluk, mag je Mij om een gunst vragen. (9) Die persoon die consequent iedere avond aan jullie terugdenkt zal met zijn broeders vriendschap vinden alsmede gelijkheid met alle levende wezens. (10) Van die personen, die jegens Mij, in de ochtend en in de avond met behulp van het lied van Heer S'iva aandachtig zijn in het opzenden van gebeden, zal Ik alle verzoeken inwilligen in wat ze verlangden voor het heil van de goddelijkheid van hun intelligentie. (11) Het fijne van jullie heerlijkheid zal bekend zijn over de hele wereld, omdat jullie zo van harte de opdracht van jullie vader hebben aanvaard. (12) Er zal een zeer beroemde zoon zijn [genaamd Vis'ruta], die in zijn kwaliteiten geenszins onderdoet voor Heer Brahmâ en die de drie werelden zal bevolken met zijn nakomelingen. (13) De lotusogige dochter die de wijze Kandu kreeg van het hemelse meisje genaamd Pramlocâ, werd overgedragen aan de zorg van de [godheid der] bomen, o zoons van Prâcînabarhi. (14) Toen zij honger leed en huilde goot Soma, de Koning van de Maan, met behulp van zijn wijsvinger meedogend de nectar in haar mond. (15) Verwek, op Mijn gezag, nageslacht in navolging van wat door uw vader werd opgedragen en trouw onverwijld met haar, die dochter met de vele kwaliteiten en grote schoonheid. (16) Moge deze echtgenote, dit keurige meisje zo rank, volledig in haar overgave zijn; qua karakter en plichtsopvatting verschilt ze niet van jullie allen; haar manieren zijn hetzelfde. (17) Bij Mijn genade, zal jullie macht miljoenen van hemelse jaren [één jaar op aarde is één dag in de hemel, zie 3: 11] ononderbroken op deze aarde bestaan en zullen jullie voorzeker al de hemelse geneugten genieten. (18) Weest derhalve standvastig jegens Mij middels toegewijde dienst; met jullie geest vrij van de smet der geaardheden, zullen jullie Mijn woning bereiken en, bevrijd uit het materieel bestaan, aldus niet langer zorgen hebben. (19) Zelfs voor personen die een huishoudelijk bestaan hebben opgebouwd wordt een dergelijk familieleven niet gezien als een oorzaak van gebondenheid, als men ieder moment van zijn tijd besteed aan goede werken en aan verhalen die Mij betreffen.(20) Als men dit heeft bereikt, deze immer frisse Kenner in het hart die er is als de Hoogste Geest van God zoals die wordt verdedigd door de kenners van de Absolute Waarheid, staat men niet te juichen of te jammeren en is men ook niet verbijsterd.

(21) Maitreya zei: 'Toen ze Hem, de Heer, Hij die alle obstakels uit de weg ruimt, aldus hoorden spreken over het hoogste levensdoel, werd de duisternis van de besmetting der hartstocht van de Pracetâ's verdreven en brachten ze, met haperende stemmen en gevouwen handen, gebeden voor de grootste van alle vrienden. (22) De Pracetâ's zeiden: 'Onze eerbetuigingen, keer op keer aan de vernietiger van alle leed die Zijn naam vestigde als de grootheid der kwaliteiten sneller dan de snelste geest en spraak; alle eer aan Hem wiens wegen met behulp van de zinnen niet kunnen worden gekend. (23) De Eenduidige, de Meest Vreedzame bieden we ons respekt; de wereld van de dualiteit doet zich als betekenisloos voor als men zijn geest heeft gevestigd op dat wat het Zijne is; onze eerbetuigingen aan Hem die, naar de geaardheden der materie, de vormen aannam voor de handhaving, schepping en vernietiging van het universum. (24) Onze eerbied geldt U, wiens bestaan vrij is van de materiële invloed, die de misère wegneemt, die altijd uit is op de bevrijding van de geconditioneerde zielen en die de alles-doordringende Heer van het bewustzijn, Vâsudeva, Krishna, de pleitbezorger van alle toegewijden is. (25) Ons eerbetoon voor Hem met de lotusnavel, Hem met de lotus-slinger, Hem met de lotusvoeten en voor Hem met de lotusogen. (26) Laat ons onze eerbetuigingen aanbieden aan Hem wiens gewaad smetteloos is met de kleur van de gele saffraan van een lotusbloem, aan de Allerhoogste Getuige, de toevlucht van alle levende wezens. (27) De gedaante die U aan ons, die onder de materie te lijden hebben, onthulde, o Heer, maakt aan talloze problemen een einde; wat kunnen we nog meer van U verlangen? (28) U die in Uw mededogen door Uw expansies zichtbaar bent voor de bescheiden toegewijden, wordt, met het nodige respect voor de tijd, steeds herinnerd middels iemands toegewijde dienst, o vernietiger van alle onheil. (29) Daarmee komen alle verlangens van de levende wezens tot rust, hoe diep ze ook mogen zijn gevallen in hun verlangen naar zovele zaken; en waarom zou U, verborgen in onze harten, ook geen weet hebben van alles waar wij naar verlangen? (30) Dat is voorzeker de gunst die wij verlangen; dat U, o Vader van het Universum, tevreden bent, U als de Allerhoogste Heer en geestelijk leraar met wie men op het pad der bevrijding het uiteindelijke doel bereikt. (31) Daarom bidden we voor die zegen van U, o Heer van de bovenzinnelijkheid boven alles; Uw glorie is onafzienbaar en aldus wordt U gevierd als zijnde Ananta [de Onbegrensde]. (32) Een bij compleet in het bereiken van de Pârijâta [de van honing druipende hemelse wensboom of kalpa-vriksha] zoekt zijn heil niet bij een andere; om wat, o wat, zouden wij met het bereiken van Uw lotusvoeten, de grondslag van alles, nog meer vragen? (33) Zolang we besmet zijn door Uw illusieverwekkende energie [mâyâ], moeten we ronddolen in deze wereld al naar gelang onze werklast [ons karma], vergun ons voor de duur van die tijd het gezelschap van Uw liefhebbende toegewijden, welk leven we ook mogen vinden. (34) Slechts een enkel ogenblik in het gezelschap te mogen verkeren van hen die gehecht zijn aan de Allerhoogste Heer is niet te vergelijken met het bereiken van de hemel, noch met de liefde van het niet meer opnieuw geboren zijn; bestaat er een grotere zegen voor een sterfelijk wezen? (35) Waar het zuivere van Uw woorden wordt gevonden in aanbidding en bespreking, wordt alle materiële hunkering tot vrede gebracht en bestaat er geen afgunst onder de levende wezens, noch enige vrees. (36) Daar waar de aanbidding van Heer Nârâyana, het uiteindelijk doel van hen die verzaken, gevonden wordt, is de Allerhoogste Heer persoonlijk aanwezig door de steeds weer herhaalde gesprekken over de waarheid gevoerd door degenen die vrij zijn van gehechtheid. (37) Waarom zou het treffen met die toegewijden, die, met de zuivering voor ogen, hun voeten bewegen in de richting van heilige plaatsen, niet tot het genoegen gaan behoren van hen die in angst leven? (38) Wij die voor een ogenblik in het gezelschap van Heer S'iva verkeerden, Uw beminde vriend o Heer, zijn er vandaag zeker van de bestemming die U bent bereikt te hebben, de specialist om ons middels de omgang te genezen van de dood, de ziekte van het materieel bestaan die het moeilijkst te genezen is.

(39-40) Wij, die de geschriften bestudeerden die de leraren, de brahmanen en de ouderen behaagden en goed waren voor de mensen van beschaving [de gevorderden, de âryans] en die zonder enige afgunst hun vrienden, broeders en alle levende wezens eerden, wat anders zouden wij ons wensen? Wij, die in dezen om de meest verheven Oorspronkelijke Persoon tevreden te stellen van al die zware boetedoening waren, o Heer en zo lang bij het water ons onthielden van voedsel, welke andere gunst zouden wij van U verlangen? (41) Manu, Brahmâ, de machtige Heer S'iva alsook anderen die met verzaking en kennis hun bestaan zuiverden konden, op het laatst echter, U niet zien, gebeden in Uw eer opzendend, maar niettemin hebben we naar ons eigen vermogen voor U onze gebeden gedaan. (42) Onze eerbetuigingen aan U, de Allerhoogste Bovenzinnelijke Persoon die gelijk is voor iedereen en altijd zuiver is, de Allerhoogste alomtegenwoordige Heer der eeuwige goedheid.'

(43) Maitreya zei: 'Aldus geprezen door de Pracetâ's gaf de Heer, op die manier behaagd, blijk van Zijn genegenheid en zorg voor de overgegeven zielen, maar met Hem vertrekkend naar Zijn verblijf wensten ze het niet om afscheid van Hem te nemen, daar ze nog niet genoeg van Hem, de macht van het immateriële, hadden gezien. (44) Daarna lieten de Pracetâ's het water van het meer achter zich, maar toen ze zagen dat de wereld was overdekt door bomen die zeer hoog gegroeid waren alsof ze de weg naar de hemel wilden blokkeren, gingen ze verwoed te keer. (45) Als met het vuur aan het Einde der Tijden, staken ze, geholpen door de wind, in hun verbittering, o Koning [Vidura als een heerser over de zinnen], alle uithoeken in brand teneinde de aarde boomloos te maken. (46) Toen Hij zag dat ze alle bomen in de as hadden gelegd, kwam de Grote Vader [Brahmâ] om de zoons van Barhishmân tot vrede te bewegen met behulp van de rede. (47) De resterende bomen, die zeer bevreesd waren [zij of hun godheid], leverden te dien tijde, op het advies van Brahmâ, hun dochter uit aan de Pracetâ's [zie tekst 13]. (48) Opgedragen door Brahmâ, trouwden ze toen allen met haar, Mârishâ, van wie, vanwege het niet hebben gerespecteerd van de Grootheid [S'iva zie 4: 2], de zoon der Aanstichter [de zoon van Brahmâ] wederom geboorte nam. (49) Hij was niemand anders dan Daksha, degene die geïnspireerd door God al het gewenste leven voortbracht en die in zijn vorige bestaan het in zijn tijd zag gebeuren dat hij tenonderging ten tijde van de manvantara [periode of Manu] genaamd Câkshusha [de huidige wordt Vaivasvata* genoemd]. (50-51) Omdat hij iemand was die direct na zijn geboorte met de schittering van zijn luister de schittering van allen overtrof, werd hij, met zijn bedrevenheid in de vruchtdragende arbeid, Daksha genoemd ['de bedrevene']. Hij, aangesteld door de Eerste, Brahmâ, om al het leven voort te brengen zodat de mensheid was bewaard, overtuigde zich er ook van alle andere stamvaders erbij te betrekken.

Vidura zei: 'De zoons van Prâcînabarhi waar u voorheen over sprak, o brahmaan, stelden allen met succes de Heer tevreden door het lied van Heer S'iva te zingen [zie 4: 24]; wat bereikten ze daarmee?

Vidura vroeg Maitreya: O brâhmana, voorheen sprak u over de zonen van Prâcînabarhi, en u vertelde me dat ze de Allerhoogste Godspersoon tevreden hadden gesteld door een lied te chanten dat geschreven was door Heer S'iva. Wat bereikten ze op die manier? (Vedabase)

Tekst 2 :

Wat, o discipel van Brihaspati, was het dat door de Pracetâ's, de Schenker der Genade dierbaar, behalve het bereiken van het Allerhoogste, daardoor bij de voorzienigheid her en der hier tot stand werd gebracht nadat ze de god van de berg Kailâsa hadden ontmoet?'

Mijn beste Bârhaspatya, wat bereikten de zonen van koning Barhishat, bekend als de Pracetâ's, na hun ontmoeting met Heer S'iva, die de Allerhoogste Godspersoon, degene die bevrijding schenkt, zeer dierbaar is? Ze moeten zonder meer naar de geestelijke wereld zijn teruggekeerd, maar wat bereikten ze afgezien daarvan in deze materiële wereld, tijdens dit leven of in andere levens? (Vedabase)

Tekst 3:

Maitreya zei: 'De Pracetâ's die bij het meer dat naleefden wat hun vader hen had opgedragen, stelden met het zingen van mantra's met hun verzaking Hij die vanbinnen leeft [de Allerhoogste Heer] tevreden

De grote wijze Maitreya zei: De zonen van koning Prâcînabarhi, bekend als de Pracetâ's, beoefenden strenge ascese in het water van de zee om de opdracht van hun vader uit te voeren. Door te chanten en de mantra's te herhalen die ze van Heer S'iva hadden gekregen, slaagden ze erin Heer Vishnu, de Allerhoogste Godspersoon, tevreden te stellen. (Vedabase)

Tekst 4:

Na de tienduizend jaren van hun gestrenge verzaking [zie ook 4.24: 14] verscheen toen de Oorspronkelijke Persoon der Eeuwigheid voor hen, ze geruststellend en belonend met Zijn schoonheid.

Nadat de Pracetâ's tienduizend jaar lang strenge ascese hadden beoefend, verscheen de Allerhoogste Godspersoon, wiens gedaante zo strelend is voor het oog, persoonlijk vóór hen om hen voor hun versterving te belonen. Dit verheugde de Pracetâ's zeer en beloonde alle moeite van de ascese die ze hadden ondergaan. (Vedabase)

Tekst 5 :

Zich bevindend op de rug van de vogel waarmee Hij rondreist [Garuda], zag Hij eruit als een wolk rond de top van de berg Meru, alle duisternis in de omtrek verdrijvend, met een geel gewaad aan en met het juweel om Zijn nek.

De Godspersoon, gezeten op de rug van Garuda, leek op een wolk die op de top van de berg Meru rust. Het transcendentale lichaam van de Godspersoon was gehuld in prachtige gele kledij, en om Zijn hals droeg Hij het Kaustubha-mani-juweel. De lichaamsgloed van de Heer verdreef al het duister in het universum. (Vedabase)

Tekst 6:

Glanzend van de gouden sieraden straalde Hij met Zijn helm op met Zijn hoofd en Zijn verbijsterend mooie gelaat, Zijn acht wapens en het gevolg van wijzen en halfgoden terwijl Garuda Hem diende door als een supermenselijk wezen [een Kinnara] Zijn Heerlijkheden te bezingen.

Het gezicht van de Heer was bijzonder mooi, en Zijn hoofd was zeer fraai gedecoreerd met een oogverblindend schitterende helm en gouden sieraden. De Heer had acht armen, en in ieder van Zijn handen droeg Hij een ander wapen. Hij was omringd door halfgoden, grote wijzen en andere metgezellen, die Hem allen dienst bewezen. Garuda, de drager van de Heer, verheerlijkte de Heer met vedische mantra's door met zijn vleugels te klapperen. Hij leek op een bewoner van Kinnaraloka. (Vedabase)

Tekst 7:

Met temidden van Zijn acht stoere armen een bloemenslinger, zo mooi bijna als de Godin van het Geluk , richtte de Oorspronkelijke Persoonlijkheid van God zich tot de overgegeven zonen van Prâcînabarhi met een stem diep als de donder, terwijl Zijn genadevolle blik op hen rustte.

Om Zijn hals droeg de Godspersoon een bloemenslinger die tot aan Zijn knieën reikte. Zijn acht krachtige, lange armen werden verfraaid door die bloemenslinger, die met de schoonheid van de geluksgodin wedijverde. Met een genadige glimlach en een stem als de donder, sprak de Heer tot de zonen van Prâcînabarhishat, die zich volkomen aan Hem hadden overgegeven. (Vedabase)

Tekst 8:

De Allerhoogste Heer zei: 'Ik ben zeer verheugd over de vriendschap van een ieder van jullie, die zo plichtsgetrouw zijn in dezelfde vriendelijkheid, o Zoons van de Koning; derhalve, tot jullie grote geluk, mag je Mij om een gunst vragen.

De Allerhoogste Godspersoon zei: O beste zonen van de koning, de vriendschappelijke relatie die jullie onderling hebben, doet Me veel plezier. Jullie houden je allen met hetzelfde bezig - toegewijde dienst. Jullie onderlinge vriendschap doet Me zoveel plezier, dat Ik jullie alle geluk toewens. Nu mogen jullie Me om een zegen vragen. (Vedabase)

Tekst 9:

Die persoon die consequent iedere avond aan jullie terugdenkt zal met zijn broeders vriendschap vinden alsmede gelijkheid met alle levende wezens.

De Heer vervolgde: Degenen die zich jullie iedere avond herinneren, zullen vriendschap ontwikkelen voor hun broeders en alle andere levende wezens. (Vedabase)

Tekst 10:

Van die personen, die jegens Mij, in de ochtend en in de avond met behulp van het lied van Heer S'iva aandachtig zijn in het opzenden van gebeden, zal Ik alle verzoeken inwilligen in wat ze verlangden voor het heil van de goddelijkheid van hun intelligentie.

Degenen die zowel 's ochtends als 's avonds de gebeden van Heer S'iva tot Me richten, zal Ik zegenen. Op die manier zullen ze tegelijkertijd hun verlangens kunnen bevredigen en een goed verstand ontwikkelen. (Vedabase)

Tekst 11:

Het fijne van jullie heerlijkheid zal bekend zijn over de hele wereld, omdat jullie zo van harte de opdracht van jullie vader hebben aanvaard.

Omdat jullie de opdrachten van je vader met plezier in jullie hart hebben aanvaard en ze trouw hebben uitgevoerd, zullen jullie aantrekkelijke eigenschappen over de hele wereld worden geloofd. (Vedabase)

Tekst 12

Er zal een zeer beroemde zoon zijn [genaamd Vis'ruta], die in zijn kwaliteiten geenszins onderdoet voor Heer Brahmâ en die de drie werelden zal bevolken met zijn nakomelingen.

Jullie zullen een goede zoon krijgen, die in geen enkel opzicht zal onderdoen voor Heer Brahmâ. Hij zal daarom door het hele universum beroemd zijn, en zijn zonen en kleinzonen zullen de drie werelden bevolken. (Vedabase)

Tekst 13:

De lotusogige dochter die de wijze Kandu kreeg van het hemelse meisje genaamd Pramlocâ, werd overgedragen aan de zorg van de [godheid der] bomen, o zoons van Prâcînabarhi.

O zonen van koning Prâcînabarhishat, het hemelse gezelschapsmeisje Pramlocâ gaf de lotus-ogige dochter van Kandu ter bewaring aan de bomen van het woud. Daarna keerde ze terug naar haar hemelse planeet. Deze dochter was geboren uit de vereniging van de Apsarâ Pramlocâ met de wijze Kandu. (Vedabase)

Tekst 14:

Toen zij honger leed en huilde goot Soma, de Koning van de Maan, met behulp van zijn wijsvinger meedogend de nectar in haar mond.

Daarna begon het kind, dat aan de zorg van de bomen was overgeleverd, te huilen omdat het honger had. Vervolgens plaatste de koning van het woud. (de koning van de maan) uit mededogen zijn vinger, waar nectar uit vloeide, in de mond van het kind. Zo werd het kind grootgebracht door de genade van de koning van de maan. (Vedabase)

Tekst 15:

Verwek, op Mijn gezag, nageslacht in navolging van wat door uw vader werd opgedragen en trouw onverwijld met haar, die dochter met de vele kwaliteiten en grote schoonheid.

Aangezien jullie Mijn bevelen altijd gehoorzamen, vraag Ik jullie om nu onmiddellijk te trouwen met dat meisje dat alle schoonheid en goede eigenschappen bezit. Verwek kinderen bij haar, zoals jullie vader je heeft opgedragen. (Vedabase)

Tekst 16:

Moge deze echtgenote, dit keurige meisje zo rank, volledig in haar overgave zijn; qua karakter en plichtsopvatting verschilt ze niet van jullie allen; haar manieren zijn hetzelfde.

Jullie broers hebben, als toegewijden en gehoorzame zonen van je vader, allen dezelfde aard. Dit meisje is net als jullie en ze is jullie allen toegewijd. Verenigd als jullie zijn door een gemeenschappelijk beginsel, bevinden jullie, zonen van Prâcînabarhishat, en het meisje, je op hetzelfde niveau. (Vedabase)

Tekst 17:

Bij Mijn genade, zal jullie macht miljoenen van hemelse jaren [één jaar op aarde is één dag in de hemel, zie 3: 11] ononderbroken op deze aarde bestaan en zullen jullie voorzeker al de hemelse geneugten genieten.

De Heer zegende de Pracetâ's toen met de volgende woorden: Mijn dierbare prinsen, dankzij Mijn genade kunnen jullie zowel van alle faciliteiten in deze wereld als van die in de hemelse wereld genieten. Voorwaar, jullie kunnen gedurende een miljoen hemelse jaren met je volle vermogens ongestoord genieten. (Vedabase)